Οι βασικές μηχανικές ιδιότητες του χαλκού και των κραμάτων χαλκού αντικατοπτρίζονται άμεσα από το επίπεδο των τιμών σκληρότητάς τους και οι μηχανικές ιδιότητες ενός υλικού καθορίζουν την αντοχή του, την αντοχή στη φθορά και την αντοχή στην παραμόρφωση. Συνήθως υπάρχουν οι ακόλουθες μέθοδοι δοκιμής για την ανίχνευση της σκληρότητας του χαλκού και των κραμάτων χαλκού:
1. Μέθοδος δοκιμής σκληρότητας Brinell: Ακολουθεί τις διατάξεις δοκιμής σκληρότητας που ορίζονται στο διεθνές πρότυπο ISO 6506-1:2014 Μεταλλικά υλικά – Δοκιμή σκληρότητας Brinell. Αυτή η μέθοδος δοκιμής εφαρμόζεται σε καθαρό χαλκό, ορείχαλκο, μπρούντζο ή σχετικά μαλακά υλικά χαλκού. Για παράδειγμα, η απαίτηση δοκιμής σκληρότητας για χυτά κράματα χαλκού είναι η δοκιμή σκληρότητας Brinell (HBW).
2. Ανάλογα με τη διαφορετική σκληρότητα και πάχος του χαλκού, μπορούν επίσης να υιοθετηθούν μέθοδοι δοκιμής σκληρότητας Rockwell ή Vickers. Για παράδειγμα, ο ορείχαλκος μπορεί να δοκιμαστεί χρησιμοποιώντας την κλίμακα HRB (σύμφωνα με το διεθνές πρότυπο ISO 6506-1:2014 Μεταλλικά Υλικά – Δοκιμή Σκληρότητας Rockwell – Μέρος 1: Μέθοδος Δοκιμής), και τα φύλλα ορείχαλκου μπορούν να δοκιμαστούν χρησιμοποιώντας την κλίμακα σκληρότητας HV Vickers. Τα πρότυπα σκληρότητας για τον ορείχαλκο ποικίλλουν ανάλογα με τις διαφορετικές συνθέσεις και τις καταστάσεις θερμικής επεξεργασίας και η αξιολόγηση πρέπει να διεξάγεται με βάση συγκεκριμένες μεθόδους και πρότυπα δοκιμών.
3. Φορητή μέθοδος δοκιμής σκληρότητας Webster: Σύμφωνα με το εθνικό πρότυπο GB/T 32660.1-2016 Μεταλλικά υλικά – Δοκιμή σκληρότητας Webster – Μέρος 1: Μέθοδος δοκιμής, αυτή η μέθοδος δοκιμής εφαρμόζεται σε φύλλα χαλκού και κραμάτων του με σχετικά λεπτό πάχος δείγματος.
Τα παραπάνω αντίστοιχα πρότυπα δοκιμών αποτελούν την τεχνική βάση για τις δοκιμές του χαλκού και των κραμάτων του. Κατά τις δοκιμές προϊόντων, επιλέγουμε διαφορετικές μεθόδους δοκιμών με βάση τον τύπο του υλικού και την εφαρμογή.
Ώρα δημοσίευσης: 17 Οκτωβρίου 2025
